خدا رو شکر می کنم که زیارت خونه ش رو نصیبم کرد. حس غریبی داره . دعا می کنم خدا قسمت همه تون بکنه .  
هنوزمکه ام . وقتی آمدم بیشتر می نویسم.

ماشاء الله نظری که در عملیات فتح المبین منطقه ی دشت عباس در سال 1361 در منطقه مفقودالاثر شده است . در صورتیکه همرزمان او یا آزادگانی که با ایشان در اسارت به سرمیبردند ایشان را در آن زمان دیده اند با تلفن 09122060295 تماس بگیرند . وی  مجرد و همراه خانواده ی خود ساکن حمزه آباد – مدرس ( واقع در شهر ری ) بوده است . خانواده ایشان پس از سالها همچنان چشم انتظارند .

شب  عید برای مهمانی و دید و بازدید به خانه ی یکی از فامیل ها رفته بودیم . مادرش پس از سی سال همچنان به  یاد فرزند مفقود الاثرش بود . چه می گویم! مگر می شود مادری فرزندش را ازیاد ببرد؟! مادر حتی نمی دانست که او شهید شده یا اسیر شده یا در اسارت شهید شده و یا اینکه هنوز زنده است .  به او قول دادم تا در وبلاگم عکسش را بگذارم . خدا را چه دیدید . شاید کسی روزی او را دیده باشد . کلامی ، یادی ، دیداری با او داشته باشد . به احترام فلب مادر تماس بگیرید که در عالم مقدسترین است .

از قول ایشان نقل شده است : روزی درآخر ساعت درس، یکی از دانشجویانم که دانشجوی دوره دکترا و اهل نروژ بود از من پرسید  استاد! شما که از جهان سوم می آیید، جهان سوم کجاست؟
فقط چند دقیقه به آخر کلاس مانده بودمن در جواب مطلبی را فی البداهه گفتم که روز به روز بیشتر به آن اعتقاد پیدا میکنم. به آن دانشجو گفتم
جهان سوم جایی است که هر کس بخواهد مملکتش را آباد کند، خانه اش خراب می شود و هر کس که بخواهد خانه اش آباد باشد، باید در تخریب مملکتش بکوشد

تقدیم به همه معلمانم با اینکه سال هاازکودکی ام می گذرد و تو ای معلم سال های کودکی من هر روز با عصا از خلوت خیال من آرام و با وقار می گذری ای کاش می دانستی که من ـ همان شاگرد شیطان میز وسط ـ هنوز از پشت پنجره حانه ام با تبسم و لبخند به احترام تو بر پا ایستاده ام و منتظرم تا با تبسمی همیشگی به من اجازه نشستن بدهی و ای کاش می توانستم برایت بگویم چقدر برای نمره بیستی در کنار دفترم دلتنگم ... امروز همه ی هستی من کلاس درس توست و من الفبای زندگی را هرروز به شوق تو چند بار تکرار می کنم و به کودکانم می آموزم هر سحر در دعای خویش نام تو را با عظمت بخوانند احمد فرجی</body> </html>

فرزندم! تو می‌توانی هر گونه «بودن» را که بخواهی باشی، انتخاب کنی.

 اما آزادی انتخاب تو در چارچوب حدود انسان بودن محصور است.

با هر انتخابی باید انسان بودن نیز همراه باشد

و گرنه دیگر از آزادی و انتخاب سخن گفتن بی معنی است،

که این کلمات ویژه خداست و انسان و دیگر هیچکس، هیچ چیز.

انسان یعنی چه؟ انسان موجودی است که آگاهی دارد

برای دیدن مطلب بطور کامل روی کلمه   link     در زیر کلیک فرمایید.

امروز معیار پیشرفت کشورها تنها شکوه شهر ها و یا جلوه های ظاهریشان نیست . پیشرفت کشور ها با میزان توجه جدی به اقشار محروم و آسیب پذیر ، با رفاه اجتماعی مردمانشان ، با سطح سلامت و بهداشت آنها و با کیفیت تغذیه و آموزش ، با فرصت دستیابی آنها به کار و دستمزد عادلانه در مقابل آن کار ، با سطح مشارکت حقیقی مردم در تصمیم گیری ها با احترام عملی که برای آزادی های اجتماعی و سیاسی آنها نشان داده می شود و بامیزان حمایتی که نسبت به رشد فکری و جسمی اعضاء جامعه اعمال می گردد اندازه گیری می شود .